Ergenlerde saygısız veya kaba davranış, birçok ebeveynin bir noktada karşılaştığı bir şeydir. Bu arada bu tarz davranışları yönetmenize yardımcı olabilecek bazı stratejiler.
Bazen çocuğunuzla olan etkileşimlerin hepsinin biraz benzediğini hissedebilirsiniz:
Sen – “Bu kitap projesi nasıl gidiyor?”
Senin çocuğun – “Neden beni kontrol ediyorsun? Bana güvenmiyor musun Her zaman iyi notlar alıyorum, neden bana bunu sorsun? ”
Sen – “Sadece soruyordum. Ben sadece onunla iyi gidip gitmediğini bilmek istedim … ”
Senin çocuğun – “Tabii ki sen … mumble, mumble, mumble.”
Bir ebeveyn olarak, bu tarz konuşmalarınız olduğunda neler olduğu hakkında incinmiş, endişeli ve emin olabilirsiniz. Çocuğunuz ilginize veya girdinize değer verirdi. Fakat şimdi en basit konuşmalar bile argümanlara dönüşebilir.
Çocuğunuzun davranışının nedenleri vardır. Ayrıca iyi haberler de var: bu aşama sona erecek.
İçindekiler
Ne bilmek istiyorsun
Tüm gençler kaba veya saygısız olmayacaktır. Fakat böyle davranmak gençlerin büyümesinin ve gelişiminin normal bir parçasıdır. Çocuğunuz kendi bağımsız fikirlerini ifade etmeyi ve test etmeyi öğreniyor, bu yüzden katılmamanız gereken zamanlar olacak. Bağımsızlık geliştirmek büyümenin önemli bir parçasıdır.
Ayrıca gençler genç beyinlerin nasıl geliştiği ve değiştiği için oldukça karamsar olabilir. Özellikle beynin duygusal merkezini etkileyen değişiklikler, bazen aşırı duyarlılığa ve değişken ruh hallerine veya tutumlara yol açabilir.
Gençler birkaç yıl öncesine göre daha derin düşünmeye başlıyorlar ve daha önce hiç sahip olmadıkları düşünce ve duygulara sahip olabilirler. Şimdi bazı gençler dünyaya her şeye zıt ve radikal bir bakışla patlamış gibi görünüyor. Daha derin düşünmeye bu geçiş, gelişimin normal bir parçasıdır.
İpucu: Çocuğunuz ne kadar huysuz veya sinirli olursa olsun, hala iletişiminize değer verir. Onunla konuşmaya devam etmek önemlidir – kısa huylu veya huysuzsa biraz daha anlayışlı olmanız ve bu aşamanın sona ereceğini hatırlamanız gerekebilir. Bu arada, çocuğunuzla bağlantıda kalmayla ilgili makalemizi okumak isteyebilirsiniz.
Çocuğunuzun saygısız davranışlarıyla başa çıkmak
- Açık kurallar belirleyin davranış ve iletişim hakkında. Mesela “Ailemizde saygılı konuşuyoruz. Bu durum insan isimleri demediğimiz anlamına geliyor”. Çocuğunuzu kurallarla ilgili bu tartışmalara dahil etmek, daha sonra kuralların oluşturulmasına yardımcı olduğunu ve kabul ettiğini hatırlatabileceğiniz anlamına gelir.
- Sakin ol. Çocuğunuz bir tartışmaya “tutum” ile tepki verirse bu önemlidir. Durun, derin bir nefes alın ve söylemek istediklerinize sakin bir şekilde devam edin.
- Davranışa odaklan, kişi değil. Bazı saygısız davranışlar hakkında konuşmanız gerektiğinde, davranışa ve bu davranış hakkında ne hissettiğinize odaklanın. Çocuğunuzun kişiliği veya karakteri hakkında yorum yapmaktan kaçının. “Kaba davranıyorsun” demek yerine, “Bana böyle konuştuğunuzda inciniyorum” gibi bir şey söylemeyi deneyebilirsiniz. Ara sıra nasıl hissettiğinizi açık bir şekilde söylemek sorun değil – “Şu an sizinle öfkeli hissediyorum. Böyle konuşmak zor. Siz de aynı şekilde hissedersiniz”.
- Rol model ol. Çocuğunuzla birlikteyken, konuşmaya ve çocuğunuzun size konuşmasını ve size karşı hareket etmesini istediğiniz şekilde davranmaya çalışın.
- Ergenini öv olumlu iletişim için. Olumlu bir etkileşime sahip olduğunuzda, bunu çocuğunuza gösterin. Bu onun fikirlerini bildiğinizi ve ona değer verdiğinizi bilmesini sağlar.
- Sonuçları ayarlama ve kullanma ama çok fazla ayarlamamaya çalışın. Bazen, kabalık, küfür veya isim çağrısı gibi şeyler için sonuçların kullanılması uygun olabilir.
- Mizah kullan. Paylaşılan bir kahkaha bir çıkmazı kırabilir, bir durum hakkında farklı bir bakış açısı sunabilir veya bir sohbetin tonunu hafifletebilir. Hafif yürekli olmak aynı zamanda ısıyı bir durumdan çıkarmanıza da yardımcı olabilir – ancak alaycı, alaycı veya alaycı olmaktan kaçının.
- Çocuğunuzun omuzlarını silme, genel olarak istediğiniz şekilde davranıyorsa gözlerini sıktı ve sıkıldım.
- Bazen gençler kaba olmaları anlamsız saygısızlık yaparlar. Yararlı bir yanıt şöyle bir şey olabilir: “Bu yorum oldukça rahatsız edici geldi. Kaba olmak mı demek istediniz? ”
- Teyze, amca veya aile dostu gibi bildiğiniz ve güvendiğiniz başka bir yetişkin çocuğunuza bu süre zarfında destek olabilir. Böyle birisini dahil etmek, siz ve çocuğunuz arasındaki gerginliği azaltın.
Kaçınılması gereken şeyler
- Tartışmak: Bu nadiren ebeveynler veya gençler için çalışır. Sinirlendiğimizde, demek istemediğimiz şeyleri söyleyebiliriz. Daha etkili bir yaklaşım, sakinleşmeniz için kendinize zaman ayırmaktır.
- Kötü zamanlama: Birçoğumuz kızgın veya üzgün olduğumuzda zor bir konu hakkında konuşmak istiyoruz. Kızgın ya da tartışmanın ortasındaysanız, çocuğunuzdan ne beklediğinizi sakin bir şekilde tartışmanız zor olacaktır. Daha etkili bir yaklaşım, ona konuşmak istediğinizi söylemek ve konuyu daha sonra görüşmek ve tartışmak için bir zaman üzerinde anlaşmaktır.
- Defansif olmak: bu çok nadiren faydalıdır. Bir şeyleri kişisel almamaya çalışın.
- Ders verme: Çocuğunuzdan daha fazla yaşam deneyiminiz olsa da, ona nasıl davranılacağına dair ders vermesi onu dinlemeyi engelleyecektir. Çocuğunuzun sizi dinlemesini istiyorsanız, onu aktif olarak dinlemek için zaman harcamanız gerekebilir.
- Nagging: bunun pek bir etkisi olmayacak gibi görünüyor. Hayal kırıklığınızı artırabilir ve çocuğunuz muhtemelen kapanacaktır.
- Alaycılık: Bu neredeyse kesinlikle kızgınlık yaratacak ve sizinle çocuğunuz arasındaki mesafeyi artıracaktır.
Ne zaman endişelenilmeli
Çocuğunuzun size ve ailenize karşı “tutumu” varsa önerilen stratejilerin hiçbirine cevap vermiyor yukarıda, daha derin bir sorunun olduğu konusunda bir uyarı işareti olabilir.
Ayrıca çocuğunuzun tutumunda değişiklik olması durumunda da endişelenebilirsiniz. ruh hali değişimleri gibi diğer değişiklikler, ailenizden veya arkadaşlarınızdan çekilme ve olağan faaliyetler ya da okula devamsızlık.
Çocuğunuzun davranışı konusunda endişeleriniz varsa şunları yapabilirsiniz:
- konuyu bir aile olarak tartışır, birbirini destekleme yolları bulur
- diğer ebeveynlerle konuş ve ne yaptıklarını öğren
- profesyonel destek almayı düşünün – başlamak için iyi insanlar okul danışmanlarını, öğretmenleri ve aile doktorunuzu içerir.
İpucu: Kendinize, özellikle fiziksel ve duygusal refahınıza bakmak, işler zorlaştığında sakin ve tutarlı kalmanıza yardımcı olabilir. Arkadaşlar ve aile, diğer gençlerin ebeveynleri gibi büyük bir destek kaynağı olabilir.